De mooiste wandeling van de Dolomieten: Sass Dlacia – Lago di Lagazuoi

We waren nog niet helemaal uitgewandeld hier in Sass Dlacia. Een vriendin van mij was hier een jaar eerder met haar camper en hondje. Zij postte toen foto’s van een wandeling met echt het állermooiste uitzicht, en ook nog eens hele mooie fluffy alpaca lama’s. Nou, die wilde ik absoluut niet missen natuurlijk. Ik vroeg haar waar ze de wandeling precies had gemaakt en het bleek heel dicht bij te zijn van onze wildkampeer plek. De volgende dag gingen we direct op pad uiteraard.

De wandeling begint bij Ristorante Capanna Alpina, op 1720m hoogte, vlak na de parkeerplaats waar je ook parkeert voor het klimmen in Sass Dlacia. Je loopt dan een natuurpark in. Allereerst kom je op een groot soort van plein, een vallei met hoge bergen overal om je heen. Er is een splitsing in het wandelpad, je kunt naar links lopen richting Col de Locia, of naar rechts naar de Rifugio Scotoni en door naar Lago di Lagazuoi. Deze kant moesten we op voor de lama’s!

Na ongeveer drie kwartier lopen kwamen we uit bij nog een vallei, maar dit keer 300 meter hoger en daarmee nóg meer in de bergen! Dit is tevens ook de woonplaats van de super leuke en lieve lama’s die ik een jaar eerder al op de foto’s van Antje had gezien. Inmiddels zijn ze een stuk minder fluffy dan een jaar eerder, maar ze zijn er niet minder cute op geworden!! Ze wonen in de tuin van de berghut Rifugio Scotoni. Na een korte foto sessie was het tijd om door te lopen, op naar Lago di Lagazuoi!

Nog eens drie kwartier later én 300 meter hoger kom je aan bij het bergmeertje Lago di Lagazuoi. Het meertje zelf was niet heel bijzonder, maar de omgeving waar je je dan bevindt… WOW. Je voelt je zó nietig tussen al die reusachtige bergkammen. Ze lijken dichtbij maar tegelijkertijd ook zo ver weg. Dichtbij líjken ze omdat ze zo een groot oppervlak in je gezichtveld innemen. Maar in werkelijkheid zijn ze nog steeds ver weg, dat zie je aan de mistige kleuren. Moet je je voorstellen hoe groot het allemaal echt is… Je kunt ook zó ver kijken als je zelf zo hoog staat. Ik was zo ontzettend onder de indruk van dit uitzicht, ontroerd zelfs. Martijn vond het ook echt suuuuper mooi.

Het wandelpad liep eigenlijk door, en nog veel steiler omhoog. Maar gezien we twee dagen eerder ook al een fikse wandeling hadden gemaakt besloten we om hier terug te keren.

Eenmaal terug bij de Rifugio dronken we nog een heerlijk witbiertje samen met onze nieuwe vriendjes; Bertje & Henk. Helemaal voldaan! Dit was sowieso de mooiste wandeling van de Dolomieten. Misschien zelfs wel de mooiste wandeling van onze hele trip. Tot nu toe in ieder geval zeker! Wow wat een pracht hier.

Meer foto’s van deze wandeling

DSC01369
Flickr Album van de wandeling met nog meer foto’s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s