Corona slaat toe in Griekenland

Granaatappels gekregen van locals

Ondertussen zijn we ruim een week in Leonidio, en op de plek waar wij slapen wordt elke ochtend door locals wel iets aan groente of fruit uitgedeeld aan de mensen die daar in busjes slapen. De Grieken zijn zo ongelofelijk lief en vrijgevig! Ook als we in de bus rondrijden en je zwaait of knikt een tegenligger gedag, krijg je echt de allergrootste glimlach terug. Het is mijn nieuwe hobby iedereen te groeten. Je krijgt er zoveel voor terug! Als je op straat loopt en je groet mensen in het Grieks door Kalimera, Kalispera of Yasas (goedemorgen, goedenavond of een meer algemeen gedag) te zeggen krijg je al helemaal een warm onthaal terug. Zo leuk! Ondertussen ben ik daarom ook maar begonnen met Grieks te leren. Ik heb niet de illusie de taal helemaal te leren, maar basic woordjes wil ik wel kunnen, en het is ook wel handig als je de Griekse letters kunt lezen.

Bezoek aan Paleochori

Martijn en ik waren wel benieuwd naar de binnenlandse dorpjes en zijn naar Paleochori gegaan. Een heel klein bergdorpje dat je vindt als je vanaf de kust van Plaka 40 minuten landinwaarts rijdt. De herfst lijkt hier al wel gestart (het is ook een stuk hoger gelegen dan Leonidio) en er zijn ook nauwelijks mensen op straat.

De plek waar Martijn zijn boete kreeg…

Corona laait weer op: boete!

Ondertussen begon helaas Corona ook in Griekenland weer op te laaien. Ze waren de regels aan het verscherpen. Waar eerst mondkapjes nog optioneel maar geadviseerd werden, waren ze nu ineens overal verplicht. Geen probleem, wij droegen eigenlijk al bijna altijd onze mondkapjes, zeker bij het boodschappen doen! Maar op een onoplettend moment werd Martijn afgefloten door de politie aan het strand bij Plaka. Hij droeg geen mondkapje en werd op de bon geslingerd: €150,- . Balen zeg, meestal dragen we hem gewoon, en dit was ook zo een lullig moment. We waren aan het afwassen, ik stond ín de bus af te wassen, en Martijn vóór de bus af te drogen. Zonder mondkapje… Op straat dus. Naja, na een jaar door Corona geteisterd Europa te reizen is dit onze eerste boete, zo valt het ook wel weer te overzien! Het leek ook wel of de politie gewoon een statement aan het maken was naar alle reizigers/klimmers in busjes op het strand. Martijn was later die dag gaan klimmen met Pano en Gideon bij sector Hada. Nou, meerdere klimmers daar vroegen of híj degene was die eerder die dag een boete had gehad. News travels fast! Wij gaan ons nu in ieder geval nóg beter aan de regels houden, thats for sure!

Onze vrienden gaan komen! Toch?

We dachten de ellende een beetje ontsnapt te zijn toen we Italië hadden verlaten. We hadden de corona cijfers heel goed in de gaten gehouden en Griekenland had al erg lang lage besmettings cijfers. Het was op de BuZa-kaart ook het enige gele land van Europa. Mede hierdoor waren wij ook super enthousiast dat onze vrienden Jeroen, Martijn, Michèle en Wiard van plan waren ons op te komen zoeken!! We hadden hier ontzettend veel zin in en waren al allemaal plannen aan het maken waar we met hun allemaal heen konden gaan. Maar, twee dagen voor hun vlucht deze kant op kwam liep het overal uit de hand. Zowel in Nederland waar een negatief reisadvies naar de rest van de wereld werd ingesteld, als in Griekenland die een lockdown in het hele land aankondigde. Shiiiiiiiit, daar gaan we weer!

Wat moeten wij in ons busje tijdens de lockdown in Griekenland?!!

We hebben helaas al wat ervaring met in ons busje wonen tijdens een Corona lockdown. In Spanje werden wij afgelopen lente van meerdere plekken weggestuurd, en uiteindelijk zelfs het land uitgezet. Dit wilden wij absoluut niet nog een keer, dus wij moesten voor onszelf ook snel een plan maken. Op de boot naar Griekenland hadden we die twee gezellige Duitsers ontmoet die een olijvenboomgaarde runnen en wel wat hulp konden gebruiken met de oogst. Zij hadden al laten weten dat als we daar naartoe zouden gaan, we op hun privé terrein konden staan. Dat zou echt een perfecte oplossing zijn want dan kunnen we niet worden weggestuurd (of nog erger: beboet) door de politie. Snel hebben wij contact met hun opgenomen om te vragen of we twee dagen later (op het moment dat de lockdown in ging en je dus zonder goede reden niet op straat mag zijn) aan konden komen. Yes! Dat kon! Phew…

Klimmen in Twin Caves

Blij met deze oplossing, maar ook treurig over het feit dat onze vrienden uit Nederland niet meer konden komen, hadden we nog twee dagen om te genieten van Leonidio vóór de lockdown echt inging. Op de één na laatste dag zijn we naar Twin Caves gegaan. Sjeezus wat een sector zeg! Twee super mooie grotten met allemaal tufa druipers in allerlei tinten wit grijs en oranje. Prachtig! De Tufa routes zijn natuurlijk allemaal 7b en harder, en helaas voor ons momenteel te hoog gegrepen (huhuhhuuuh, pun intended). Aan de linkerkant van de grotten zijn nog heel veel leuke routes tot en met 6c waar wij ons konden vermaken. En kijken hoe er in die tufagrotten geklommen wordt natuurlijk! Die avond zijn we met zijn allen voor een laatste keer uit eten geweest. Naast dat we het klimmen voor minimaal 3 weken moeten gaan missen, gaan alle restaurants natuurlijk ook dicht… Booeeeeeh!!!

Laatste keer klimmen voorlopig: Skiadhianskldjfnlo…que?!!

Eye of the Tiger

Op de laatste dag vóór de lockdown zijn we met het hele kluppie naar Skiadhianiko geweest. Het heeft me even gekost om deze te onthouden, of überhaupt goed uit te kunnen spreken. Een groot sector met van alles wat. Martijn en ik hebben Elephant 6a, Porto Lenidi 6a, Eye of the Tiger 6b en Amnesia 6a+ gedaan. Eye of the Tiger is echt een superlijn, met een hele mooie heelhook om het ‘oog’ uit te komen. Op de foto links zie je de setjes hangen in de route die midden over de grot gaat.

Martijn heeft in plaats van de Porto Lenidi 6a die ik had gedaan, juist Mr. 40 6a+ en nog twee 6b’tjes 2 Porto en Skimeno Collant gedaan, maar ik heb me maar even ingehouden ivm met mijn blessure. Martijn is overigens eindelijk over zijn elleboog blessure heen (FEEST!!!), sinds een paar dagen begint hij zich weer sterker te voelen en voelt hij zich klaar om nu echt op te gaan bouwen. Door de lockdown zit dat er helaas nu even niet in… Pano heeft nog de super mooie lijn Ramasca 6c+ en de volgens hem softe 7a Brown Cougar geklommen. Nadat we nog een biertje hebben gedronken in Panjika hebben we afscheid genomen van iedereen. Was super leuk om de afgelopen twee weken met elkaar op pad te zijn!! Good times :). Zij hadden nog een dag over van hun vakantie voordat hun terugvlucht naar Amsterdam vertrok. Wij zijn als de wiedeweerga naar Gythio gereden om vóór het intreden van de lockdown op een veilige plaats te zijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s