Aankomst in Gythio: onze tweede lockdown safehaven!

Een paar van de vele olijfbomen

Na onze laatste klimdag in Leonidio zijn we naar Gythio gereden, in de provincie Lakonia op de Peloponnesos. Richard & Vanessa, onze bootvrienden van de overtocht Italië – Griekenland, zijn daar de beheerders van een terrein dat eigendom is van een Nederlands stel die er eigenlijk bijna nooit zijn. Die verhuren daar twee huisjes en een yurt aan toeristen. R&V beheren en onderhouden het terrein en wonen daar in hun busje. Als deal hebben zij met de eigenaren dat ze zelf olijf olie mogen maken en verkopen van de geoogste olijven op het terrein. Nou, dat zijn er nogal wat, een stuk of 400 bomen! Dit deden zij al twee jaar. Oogstseizoen voor de olijven begint in november, wij kwamen dus precies op tijd om ze te kunnen helpen!

Er was nog een Duits stel dat ook door Griekenland in hun busje aan het rondtoeren was en voor de lockdown een onderkomen zocht. Zij kwamen ook helpen olijven plukken. Steffi & Jo hadden voor vertrek net hun PhD’s afgerond en waren nu sinds een maand of twee op reis. Zij hadden net als ons nog nooit eerder olijven geplukt, en hadden eveneens zin om in deze periode dat we toch niets anders kunnen aan de slag te gaan.

Waar onze bus geparkeerd stond op de heuvel

Nadat we een tour van het terrein hadden gehad, dat zich op een heuvel bevindt niet ver van zee, gingen we op het terras van één van de huisjes proosten met een koud biertje en hapjes van hun zelf geplukte olijven van vorig seizoen, heerlijk! Dit werd voor de komende weken onze buitenkeuken én gezamenlijke huiskamer met haardvuur. Met prachtig uitzicht over de vallei, de ondergaande zon die een gouden licht over ons scheen en goed gezelschap. Die lockdown gaat voor ons zo slecht nog niet zijn vermoeden wij!

Aankomst bij ons lockdown onderkomen

Het terrein had twee buitendouches die verwarmd werden door zonnepanelen. Het terras had een keukenblok met gootsteen en naast de zitbanken een heerlijke houtkachel die wij ’s avonds stookten. Om het terras heen hingen doorzichtige plastic gordijnen die je strak kan spannen om de ruimte volledig af te sluiten tegen wind en kou. Zo kon je heel erg knus buiten blijven zitten, zelfs in hartje winter!

Één van de avonden stond er quiche op het menu!

Die avond begonnen we gelijk met het kookritueel dat we de gehele twee weken dat wij hier verbleven aanhielden. We waren met drie stellen en elke avond kookte één stel voor de rest en dat rouleerden wij elke dag. Zo aten we gezellig samen, hoefde je niet elke dag te koken, én leerde je ook nog eens andermans gerechten kennen. Heel leuk was dit!

Zonsopkomst vanaf de olijvenboomgaarde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s